تبلیغات
حاشیه های سینمای ایران - گزارش کامل چهاردهمین جشن خانه سینما
حاشیه های سینمای ایران



مدیر وبلاگ : emad bavi
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
صفحه نخست    |     تماس با مدیر    |     پست الکترونیک    |     RSS    |     ATOM


چهاردهمین جشن خانه سینما تحت تاثیر مشکلات صنفی سینماگران و اختلاف نظرهای خانه سینما با معاونت سینمایی، از ساعت 40/20 دقیقه در سالن همایش های برج میلاد و با تلاوت آیاتی از قرآن مجید و پخش سرود ملی آغاز شد.

پس از نمایش کلیپی از فیلمهای مختلف دو سال گذشته، فرهاد آئیش و همسرش مائده طهماسبی با حضور بر روی سن به عنوان مجریان مراسم به حضار خوشامد گفتند و آئیش جشن را چنین شروع کرد: سینما خوشی دارد و بالا و پایین دارد. یك روز بر وقف مراد نیست و یك روز دیگر هم باز بر وقف مراد نیست. ما دلمان خوش است به همین جشن‌ها. چه در كوچه سمنان، چه در برج میلاد. مهم این است كه با هم باشیم و با دوستانمان باشیم.


سپس از هوشنگ گلمکانی و حامد بهداد دعوت شود تا اولین جایزه را که اختصاص به تندیس بهترین فیلم اول داشت، به مجید برزگر برای فیلم «فصل‌ باران‌های موسمی» اهدا کنند.

گلمکانی در سخنانی با اشاره به یادداشتی که چند روز پیش با محوریت به استقبال روز ملی سینما نوشته بود گفت: در آن یادداشت مطرح كردم كه سینمای ایران با سینمای اكران متفاوت شده است. اینجا از اهل سینما و خانه سینما تقاضا دارم كه در حد توانشان فكری به حال سینمای اكران كه دارد آبروی سینمای ایران را از بین می‌برد بكنند. سینمای اكران تناسبی با كیفیت واقعی سینمای ایران ندارد. در ده سال اخیر بیش از 200 فیلم امكان اكران پیدا نكردند و اگر به نمایش درنیامدن فیلم‌های مستند و كوتاه را اضافه كنیم متوجه می‌شویم كه چه بخشی از فیلم‌ها اكران نشده‌اند.

وی ادامه داد: در کنار فیل هوا کردن جشن سینما، به فکر آبرو و اعتبار سینما هم باشیم. من می‌دانم كه امروز خانه سینما مشكلات زیادی دارد اما در خطر بودن آبرو و اعتبار سینمای ایران هم مشكل كوچكی نیست.

حامد بهداد نیز در سخنانی کوتاه با ابراز خوشحالی از حضور در مراسم گفت: امشب با هم شادی می‌کنیم و برای هم کف می‌زنیم و به هم عشق می‌دهیم. عرصه اگر تنگ‌ تر هم شود، هنرمند ایرانی راه خودش را پیدا می‌كند.

در ادامه نوبت به تندیس افتخار برای بهترین عکس رسید و در این بخش عزیز ساعتی و مرتضی رزاق‌ کریمی تندیس بهترین عکس را به مهدی دل‌ خواسته برای فیلم «یک گزارش واقعی» اهدا کردند.

در بخش اهدای تندیس بهترین صداگذاری محمدرضا دلپاک و ترانه علیدوستی به روی سن آمدند تا نفر برگزیده را به حضار معرفی کنند.

دلپاک ضمن یادآوری از اصغر شاهوردی صدابردار سینمای ایران که چندی است در بستر بیماری به سر می‌برد، گفت: جای اصغر شاه‌ وردی كه امروز در سكوت به سر می برد را گرامی‌ می‌دارم و باید یادی كنیم از فریدون خوشابافر صدابردار فقید سینمای ایران.

محمدرضا دلپاک ادامه داد: در این جشن رقابت وجود دارد اما رفاقت بیشتر از رقابت است.

ترانه علیدوستی نیز با تشکر از برگزار کنندگان، به یک گلایه بسنده کرد : من یك انتقاد كوچك دارم. تقاضا می‌كنم از انجمن بازیگران كه فقط ما را در زمانی كه كاندید هستیم، دعوت نكنند و در زمان‌های بعد نیز ما را دعوت كنند.

تندیس بهترین صداگذاری و میکس به محسن روشن برای فیلم «کودک و فرشته» تعلق گرفت که به دلیل کسالت وی و عدم حضور در مراسم، همکارش این تندیس را دریافت کرد.

در ادامه نوبت به اعطای جایزه بهترین صدابرداری رسید و این بار از نظام‌ الدین کیایی و ناصر ممدوح دعوت شد اجرای این بخش را بر عهده گیرند.

کیایی با اشاره به یکی ازشعر های فردوسی تاریخچه صدابردای را هزار ساله دانست و از فردوسی به عنوان اولین صدابردار سینمای ایران لقب داد.

تندیس بهترین صدابرداری به محمود سماک‌باشی برای صدابرداری «وقتی همه خوابیم» اهدا شد.

بخش بعدی مراسم یادی از درگذشتگان بود که با پخش کلیپی به همین مناسبت همراه بود. چهره هایی همچون حمیده خیرآبادی، مهین شهابی، امیر قویدل، نعمت حقیقی، کیومرث ملک مطیعی و... که در سال گذشته و امسال از میان ما رفتند.

سپس بابک حمیدیان جایزه بهترین جلوه‌های ویژه میدانی را به محسن روزبهانی برای «شب واقعه» اعطا کرد.


روزبهانی ضمن گفتن خسته نباشید به دست‌اندکارن جشن، اینکه آنها باعث می‌شوند اهالی سینما سالی یکبار دور هم جمع شوند تشکر کرد.

در ادامه مسعود بهنام به همراه جهانگیر کوثری به روی سن آمدند تا تندیس بهترین جلوه‌های ویژه بصری را به "لئولو" طراح جلوه ‌های ویژه فیلم «ملک سلیمان» اهدا کنند که به دلیل غیبت وی، که یکی از عوامل این فیلم این تندیس را دریافت کرد.


جهانگیر كوثری با عنوان کردن این یك سئوال که: "نمی‌دانم چرا مسئولان جشن برای دبیری چنین جشنی یك آدم اینقدری(كوتاه) را گذاشته‌اند."، تعجب و ناراحتی شدید سینماگران، حضار و خبرنگاران را از بی حرمتی به فرهاد توحیدی باعث شد.

در بخش بعدی از عبدالله اسکندری و لاله اسکندی دعوت شد تا تندیس بهترین چهره ‌پردازی را به سودابه خسروی برای چهره ‌پردازی فیلم «شبانه روز» اهدا کنند، که وی نیز در مراسم حضور نداشت و جمال ساداتیان تهیه ‌کننده این فیلم، تندیس را به نیابت از خسروی دریافت کرد.

پس از پخش وله معرفی هیئت داوران بخش سینمایی، فرهاد توحیدی دبیر جشن به پشت تریبون رفت و گزارش خود را که با چاشنی ظنز همراه بود قرائت کرد.

توحیدی گفت:

من نویسنده ام. نمی گویم فیلمنامه نویس، چون داستان هم می نویسم. گاهی مقاله و گاهی سفرنامه هم می نویسم. و از شما چه پنهان گاهی به اجبار نامه های اداری نوشته ام. کارم نوشتن است و به نوشتن افتخار می کنم.

نمی خواهم با واقعیت سقف توانایی نوشتنم رودررو شوم. درست مثل همین لحظه که پیش روی شما ایستاده ام. من می ترسم... انتظاری که در این لحظه از نوشتة من می رود تقدیم گزارش است. گزارشی از روند برگزاری یک جشن. گزارشی که از نوشتن آن متنفرم. نوشتن وقتی جنبة تکلیف به خود می گیرد تنفرآمیز می شود. این سرشت هر کار اجباری است. پس گزارش نمی نویسم. آمار نمی دهم آمار می تواند حجاب باشد. چهرة دروغ را می توان با آمار پوشاند، و حقیقتی را نیز می توان با آمار دروغ جلوه داد.

در زمان بازسازی خانه سینما نامه‌ای قدیمی را یافتم. كه فردی به وزیر فرهنگ و هنر در سال‌ 1356 نوشته بود.

وی در نامه خود آورده است:

جناب آقای وزیر! ما تقاضای هیچ نوع کمکی از نظر اقتصادی از دولت نداریم و دست تکدی هم دراز نکرده ایم ما فقط می خواهیم سازمانهای اجرایی حقمان را نگیرند. می خواهیم دولت آئین نامه های کهنه را که 20 سال پیش تدوین شده و با شرایط زمانی امروز تطبیق نمی کند از سر راه سینما بردارد. در امر ممیزی تجدید نظر شود و به سینمای ایران آزادی بیان بیشتری داده شود. نتیجة این ممیزی ها فقط این است که اجباراٌ فیلم سازان ایرانی فقط از قصة روسپیان و کلاه مخملی ها فیلم می سازند...

آقای وزیر آمار اقتصادی سینما نشان می دهد که این اقتصاد تا چه حد ناسالم است و همین عدم سلامت است که آن را فساد پذیرهم می کند. فیلم فارسی فقط 7 ریال عاید تهیه کننده می کند طبق آمار باید بالغ بر یک میلیون نفر یک فیلم را تماشا کنند تا سرمایة  فیلم بازگشت داده شود آنهم در مدتی طولانی ...

آقای وزیر! برای اقتصاد سینما باید فکری کرد. وقتی مملکت خودمان این طور فقیر و ویران است چگونه دم از تمدن بزرگ  می زنیم. جامعه به قعر انحطاط سقوط می کند، و به تباهی کامل روحی نزدیک می شود. چنان یکسره چهرة انسانی خود را باخته ایم که برای تأمین معیشت تمام اصول اخلاقی و روح روان خویش را می فروشیم. اقای وزیر فرهنگ و هنر! بعضی از همکاران من می گویند: از دست ما که کاری ساخته نیست آنها می گویند نه می شود مثل دنیای غرب اعتصاب کرد، نه می شود دولتمردان را وادار کرد که به حرف ما گوش کنند. زور آنها زیاد است. اما من و بیشتر همکارانم می گوییم که از دست همة ما کاری ساخته است:‌ روش ما چنین است هرگز آگاهانه از دروغ پشتیبانی نکنیم. هرگاه دریافتیم که مرز تزویر از کجا می گذرد از آن خط آلوده پا پس بکشیم. آن گاه خواهیم دید که چگونه به سرعت و به طرزی چاره ناپذیر تکه پاره های دروغ فرو می ریزد و آن چه می بایست عریان باشد خود را یکسره بی پوشش نشان خواهد داد.

پس از سخنان توحیدی، گروه «رستاک» به اجرای موسیقی سنتی و محلی پرداخت و در ادامه در بخش های تندیس شایستگی بهترین طراحی لباس و صحنه که به ترتیب جمشید گرگین، پروین صفری و امیر اثباتی، علیرضا خمسه برای اهدای جوایز به روی سن آمده بودند، عبدالحمید قدیریان هر دوی این تندیس ها را دریافت کرد و در واکنش به هتك حرمت به قرآن كریم گفت: باورم این است كه ما بچه‌های فرهنگ و هنر این بی‌حرمتی را باید با فرهنگ و هنر پاسخ بدهیم. من از ملت ایران و امام زمان عذرخواهی می‌كنم بابت این كم‌كاری‌ها.

علیرضا خمسه نیز شعر طنزی درباره سینما خواند و گفت: سینما مانند گاو مشهدی حسن می‌ماند که از او پرسیدند گاوت چقدر شیر می‌دهد. گفت گاوم شیر نمی‌دهد اما ماشاء‌الله تولیدات و عوارض جانبی‌ زیادی دارد.

در بخش تندیس شایستگی بهترین موسیقی فیلم، محمد سریر این جایزه را به محمدرضا علیقلی برای موسیقی فیلم "عصر روز دهم" اهدا کرد و گفت: موسیقی فیلم مثل خون در یك اثر سینمایی است و هرجا كه حضور دارد حیات می‌بخشد. باید توجه بیشتری به كسانی كه در این حوزه كار می‌كنند شود و من از تهیه‌ كنندگان می‌خواهم كه به بخش مادی ساخت موسیقی بیشتر توجه كنند تا موسیقی جایزه لازم را پیدا كند.

در ادامه از محمدرضا موئینی و سروش صحت دعوت شد تا برنده تندیس بهترین تدوین را به حضار معرفی کنند. مویینی با اشاره به بی‌توجهی به امنیت شغلی سینماگران گفت: کوشش علیه ایجاد امنیت شغلی سینماگران سوگند چه کسانی است ؟!

تندیس بهترین تدوین به هایده صفی‌یاری برای فیلم «درباره الی» تعلق گرفت و وی پس از دریافت جایزه اش گفت: به این تندیس خیلی افتخار می‌کنم و افتخار می‌کنم که در میان گروهی که «درباره الی» را ساخت قرار گرفتم. از کسانی که تلاش فوق‌ العاده آنها باعث شد کار من دیده شود احترام می‌گذارم و از زنانی که باعث ورود دیگر زنان به سینما در رشته تدوین شدند، از جمله طلعت میرفندرسکی، ژیلا ایپکچی، شیرین وحیدی و معصومه شاه ‌نظری متشکرم.

در بخش بعدی از رضا میرکریمی و محمدرضا سکوت برای اهدای جایزه تندیس شایستگی بهترین فیلمبرداری دعوت شد که به روی سن بیایند.

میرکریمی از فرهاد توحیدی، محمد مهدی عسگر‌پور، هیات مدیره خانه سینما و همه کسانی که تلاش کردند چراغ جشن را در برابر محاصره‌ اقتصادی خانه سینما روشن نگه دارند تشکر کرد و گفت: خیلی خوشحالم که جایزه کسی را که ۲۴ سال پیش با هم فیلمسازی را شروع کردیم می‌دهم. این همه سال چیزهای زیادی از او یاد گرفتم اما او رفیق خوبی نیست و آنقدر که به حرفه‌اش فکر می‌کند وقتی برای رفاقت نمی‌گذارد. 

محمدرضا سکوت نیز گفت: من عضو خانه سینما هستم مثل فرهاد توحیدی راست قامت، كه توانسته این جشن را به خوبی برگزار كند(اشاره به سخنان جهانگیر کوثری).

تندیس این بخش به حمید خضوعی ابیانه برای فیلمبرداری فیلم «ملک سلیمان» اهدا شد.

در بخش بهترین بازیگر مکمل مرد، آتیلا پسیانی، امیرشهاب رضویان و غلامرضا موسوی تندیس را به صابر ابر برای فیلم «درباره الی» اهدا کردند.


موسوی با اشاره به صحبت‌های گلمکانی گفت: ما دو هزار سالن سینما لازم داریم و تا به این مقدار نرسیم، مشکل سینما همین است و از خانه سینما و هیچ کسی دیگری هم نمی‌توان انتظار معجزه داشت.

امیر شهاب رضویان با اشاره به اینكه صحبت‌های غلامرضا موسوی را نه تائید می‌كند و نه رد می‌كند، گفت: ایران همیشه قومیت‌ های بسیاری داشته است كه در زمان حمله دشمن خارجی با هم متحد شده و از كشور دفاع كرده‌اند. امروز نیز به نظر من در خانه سینما با وجود اقوام مختلف همه یك وحدت دارند و در كنار هم ایستاده‌اند و اگر دشمن خارجی بخواهد به آن حمله كند، از آن دفاع می‌كنند.

صابر ابر نیز در حالی که احساساتی شده و اشک شوق در چشمانش حلقه زده بود گفت: از اصغر فرهادی که فرصت بازی در این فیلم را به من داد و از تک تک كسانی كه در این فیلم در كنارشان بودم تشكر میکنم. و از هر مادر ایرانی خواهش میکنم كه برای تمام جوانان ایران از ته دلشان دعا کنند.

فرشته طائرپور و نگار جواهریان نفرات دیگری بودند که برای اهدای تندیس شایستگی بهترین بازیگر نقش مکمل زن به روی سن رفتند.

طائرپور تهیه کننده موفق سینما در این مراسم گفت: سینمای ملی ایران و خانه سینمای ایران ارزان و ساده به دست نیامده که آن را ارزان از دست بدهیم. همت عزیزانی بسیار، عزت فیلمسازان بسیار و غیرت عزیزان را ما غنیمت می‌شماریم حتی اگر کم مهری و ناسپاسی ببینیم. ما وحدتی داریم که از دل برخاسته و بی نیاز از فرمایش‌هایی هستیم که اگر از دل سینما برنخیزد، بر جان نمی‌نشیدند. به نیت ۱۴ معصوم چهاردهمین جشن سینمای ایران را غنیمت می‌شماریم و برای ارتقا و بقای خانه سینما می گوییم. فالله خیرحافظا و هو ارحم و راحمین.

وی ادامه داد: ما همشیه همه سینماگران و همت بلند و نه قد بلندشان را ارج می‌نهیم(باز هم اشاره به سخنان جهانگیر کوثری).

تندیس این بخش به مریلا زارعی برای فیلم «درباره الی» تعلق گرفت که به دلیل حضور وی در تئاتر، خواهرش ملیکا زارعی به نیابت از او این جایزه را دریافت و متنی را قرائت كرد که در آن مریلا زارعی ضمن تشکر از مردم و همکارانش، به عنوان سفیر مهرآفرین از هموطنانش خواسته به یاری کودکان بشتابند.

در ادامه از جمال ساداتیان و اصغر فرهادی دعوت شد تا برگزیده هیئت داوران دربخش بهترین بازیگر نقش اول مرد را به حضار معرفی کنند، که آن کسی نبود جزء شهاب حسینی برای نقش آفرینی در فیلم «درباره الی».


بخش بعدی اختصاص به بهترین بازیگر نقش اول زن داشت و به همین دلیل از همایون اسعدیان و باران کوثری دعوت شد تا اجرای این بخش را بر عهده گیرند.

اسعدیان در سخنانی گفت: داوران خانه سینما انتخاب هیچ مقام دولتی نیستند و منتخب صنوف هستند. ممکن است قضاوت این دوستان در بعضی موارد مورد پسند ما نباشد اما من به انها احترام می‌گذارم و به خودم احترام می‌گذارم.

همایون اسعدیان با اشاره به سخنان چندی پیش علی معلم گفت: دوستی روز ملی سینما را بی‌معنی‌ترین روز سال نامیده و باید گفت همه از دست غیر می‌نالند‌، سعدی از دست دوستان.

اسعدیان همچنین با اشاره به توهین جهانگیر کوثری به فرهاد توحیدی گفت: به دبیر كوچك جشن اما بزرگوار احترام می‌گذارم و با این كار به شما وخودم احترام می‌گذارم. چرا كه من عضو خانه سینما هستم.

تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن به نگار جواهریان برای فیلم «طلا و مس» اهدا شد. باران کوثری از جواهرایان به عنوان بهترین دوست دنیا نام برد و نگار جواهریان جایزه خود را به پدر و مادر خود تقدیم کرد. وی گفت: واقعا به این جایزه افتخار می‌کنم.

اما در بخش بهترین فیلمنامه، حسین ترابی و رسول صدرعاملی تندیس را به جلیل سامان برای فیلم «وقت بودن(زندگی)» اهدا کردند. حسین ترابی پیش از اهدای تندیس گفت: آقای توحیدی سفارش کردند جلو زبانم را بگیرم و حرفی از فروش قبر هنرمندان و واریز پول آن به خانه سینما، یا اشتباه یک خبرگزاری در عوضی گرفتن مصدق با رضا شاه یا حضور شجریان در کلیپ آقای سریر و اشتباه گرفتن آن کلیپ با کلیپ مربوط به تقدیر ازمن چیزی نگویم. اما می خواهم بگویم هر کسی به چیزی می‌نازد. گروهی به دنیا، گروهی به عقبا و گروهی به درجات ومقام. ما فیلمنامه ‌نویسان اما به قلم و دوات می‌نازیم.  

رسول صدرعاملی نیز ضمن گفتن خسته نباشید به هیات مدیره خانه سینما، مدیرعامل آن و فرهاد توحیدی، گفت: جشن چهاردهم نقطه عطفی درجهت بقا و همیشه ماندگاری سینما است. از این پس با هم بودن و در كنار هم بودن و خوبی‌های یكدیگر را دیدن، ما را از هر نوع حمایت كلانی بی‌نیاز می‌كند و ما یاد می‌گیریم سینمای ایران به چیزی جز همدلی نیاز ندارد.

در ادامه جشن رخشان بنی‌اعتماد، سیروس الوند و عزیزالله حمید نژاد برای اعطای جایزه بهترین کارگردانی به روی سن آمدند و همان طور که از قبل انتظار می رفت اصغر فرهادی را به عنوان برگزیده به حضار معرفی کردند.

رخشان بنی اعتماد در این لحظات گفت: من عضو خانه خود، خانه سینما هستم. ما عضو خانه سینما هستیم. از هیات مدیره تشکر می‌کنم که در این روزهای طولانی ابری، باران با طراوتی را با این گردهمایی پددید آوردند و بیشتر از آن برای  آن همه تلاش‌ها و مقاومت‌ها و به کرسی‌نشاندن منطقشان برای عدم امنیت شغلی ما اهالی سینما تشکر می‌کنم. امیدوارم تاریخ شاهد و ناظر تلاش‌هایی که این هیات مدیره خانه سینما برای اعضای خودشان در مقابل هرچه مقابلشان سد مانع بود، باشد. مهم این است که ما خانه سینما هستیم و خواهیم بود.

سیروس الوند نیز گفت: شادروان علی حاتمی به من میگفت هر وقت فیلمی دیدی که دلت خواست بعد از آن فیلم بسازی، آن فیلم فیلم خوبی بوده. وقتی فیلم این کارگردان را دیدم همین حس به من دست داد و از دلم گذشت کاش در دادن جایزه به این کارگردان سهیم باشم.


اما اصغر فرهادی هم در سخنانی که با تشویق های ممتد حضار همراه بود گفت: از گروه خودم تشکر می‌کنم. جای گلشیفته خالیست. امیدوارم وضع مملکت تغییر کند و طوری شود که گلشیفته بتواند برگردد، بهرام بیضایی برگردد، وضع بزودی تغییر کند و امیر نادری برگردند و جعفر پناهی بتواند فیلم بسازد. و امیدوارم  سال‌های آینده مجبور نباشیم تک‌ تک بیایم اینجا و اعلام کنیم ما عضوی از خانه سینما هستیم. امیدوارم وضع اینگونه نماند و به زودی بهتر شود.

پس از پخش مستند کوتاهی درباره امنیت شغلی که در آن سینماگران بسیاری درباره نبود امنیت شغلی در سینما و مواد قانونی تصویب شده در جهت اجرای آن که تاکنون توسط دولت به اجرا در نیامده ‌صحبت کردند، نوبت به اهدای آخرین تندیس جشن چهاردهم رسید که به بهترین فیلم تعلق داشت و باز هم طبق پیش بینی ها این جایزه نیز به اصغر فرهادی و فیلمش «درباره الی» رسید.

در این قسمت محمد مهدی عسگر‌پور مدیر عامل خانه سینما كه برای اهدای تندیس شایستگی به روی سن آمده بود با این عبارت که "دعوت می‌كنم از فرد بلند قد و بسیار دوست‌داشتنی كه زحمت زیادی برای این جشن كشیدند" از فرهاد توحیدی دعوت کرد که به روی سن بیاید.

عسگرپور ادامه داد: توحیدی زحمات بسیاری برای این جشن کشید که بخشی از آن به فضایی برمی‌گردد که در این چند ساله تجربه کردیم. با گردهمایی امنیت شغلی که برگزار نشد، می‌توان گفت که چه مفهومی از آن دنبال می‌شد. ما نه دنباله‌رو VOAبودیم و نه bbcو نه سازمان سیا و نه به ریخت و قیافه ما می‌خورد که برانداز باشیم. آقای توحیدی در این ماه‌های‌اخیر زحمت زیادی کشیدند. به خصوص که من به دلیل ساخت سریال کمتر می توانستم حضور پیدا کنم. مدیران دولتی که ما را در محاصره اقتصادی قرار دادند در حق ما لطف کردند، چون ما توانستیم یاد بگیریم که چگونه بدون حمایت زندگی کنیم و حسن دیگر آن این بود که اتحاد در بین صنوف را در این دوره به خوبی مشاهده کردیم که در تاریخ خانه سینما کمتر به آن مواجه شده بودیم. تقریبا همه صنوف فعال پشتیبانی خوبی از هیات مدیره کردند که اگر این حمایت نبود، اتفاقات بدی می‌افتاد.

پایان بخش این مراسم نیز اجرای گروه آوازی تهران و انداختن عکس دسته جمعی برندگان بود تا بدین ترتیب پرونده چهاردهمین جشن خانه سینما بسته شود، در حالی که بیم و امیدهای سینماگران درباره آینده شغلی و مشکلاتشان همچنان ادامه دارد.